Između dva svetska rata, na Zvezdari je postojala jedina budistička pagoda u Kraljevini Jugoslaviji.
Posle Oktobarske revolucije 1917. godine, u Beograd su stigle hiljade ruskih izbeglica. Među njima je bila i manja grupa Kalmika — naroda mongolskog porekla, budističke vere, sa područja oko Kaspijskog jezera. Deo njih se nastanio upravo na Zvezdari, u kraju između današnjih ulica Deskaševe, Mite Ružića i Kozarčeve.
Kalmici su bili prepoznatljivi po izgledu (kose oči, tamnija put), pa ih je lokalno stanovništvo često — pogrešno — nazivalo „Kinezima“. Ipak, bili su poznati kao vredni i obrazovani ljudi. Radili su uglavnom u ciglanama Zvezdare, naročito u Jaćimovićevoj ciglani kod današnje Cvetkove pijace.
Uz pomoć vlasnika ciglane Miloša Jaćimovića, koji im je ustupio deo svog imanja, Kalmici su izgradili budističku pagodu u Kozarčevoj ulici. Beograđani su je zvali „Kineska crkva“. Pagoda je imala molitvenu salu, kipove i dvorište, i bila je važan duhovni centar kalmičke zajednice.
Tokom Drugog svetskog rata, 1944. godine, pagoda je uništena u bombardovanju Beograda. Nakon rata, Kalmici su — u strahu od Crvene armije — napustili Jugoslaviju i otišli u novo izbeglištvo (uglavnom u Zapadnu Evropu i SAD). Danas na tom mestu ne postoji nikakvo obeležje koje bi podsećalo da je Zvezdara nekada imala budistički hram.
Milan – Mića Stamenković, „Beogradska periferija kod Cvetkove kafane“
