Narodno pozorište Priština
Režija: Milan Karadžić
Dramatizacija: Aleksandar Mihailović
Kostimografija: Dragica Laušević
Scenografija: Anđelija Stanković
Kompozitor: Marko Matović
Scenski pokret: Nebojša Gromilić
Asistent režije: Tamara Tomanović
Lica:
F-Ema: Anika Grujić
Evica: Jelena Orlović
Ančica: Tamara Tomanović
Jovan: Bojan Stojčetović
Sara: Ivana Kovačević
Dr Agiša (Ružičić): Milan Vasić
Vasilije: Nemanja Janičić
Mitar: Branko Babović
Organizatori: Ivan Stojković i Jasmina Urošević
Inspicijent: Zorica Grahovac
Tehnički direktor: Dejan Stepić
Kako danas, u godini u kojoj obeležavamo 220 godina od rođenja po mom mišljenju najznačajnijeg srpskog dramskog pisca, pristupiti „Pokondirenoj tikvi“ Jovana Sterije Popovića? Odgovor je jednostavan: pronaći u njoj ono što je u ovom komadu gotovo bezvremeno, što ga i danas čini aktuelnim. A to su, pre svega, naravi, karakteri, mentalitet likova o kojima nam Sterija piše a koje i danas, u nekoj novoj formi, prepoznajemo i smejemo im se ili tugujemo zbog njih. Kontekst ove postavke je savremen, u pitanju je naša stvarnost; likovi nisu iz Vojvodine već sa Kosova; time je i njihov prirodni, narodski jezik drugačiji; ponemčeni srpski ustupio je mesto sada poengleženom; poezija je nešto savremenija i prepoznatljivija; sve ostalo je isto. Osim želje da se u likovima pronađe još neki skriveni, potencijalni sloj sakriven tekstu: da se u F-Emi pored ismevanog pomodarstva prepozna i istinski vapaj nesrećne žene za lagodnijim životom od onog kojim je živela; da se u DrAgiši pored komičkog šarlatanstva prepozna i tragički sukob čoveka koji ima nekakvo obrazovanje i razaznaje stvari ali nema snage da im se suprotstavi. Sve ostalo je igra u kojoj bi trebalo da uživaju i publika i glumci.
Milan Karadžić
teatarvuk.rs
