Kada se danas pomene Zvezdara, malo ko može da zamisli da je njen vrh, gde se sada prostire velika šuma, nekada bio gotovo potpuno ogoljen prostor. Bez drveća, bez zelenila, samo uzvišenje iznad grada.
Identitet Zvezdare zapravo je nastao tek u 20. veku, izgradnjom Astronomske opservatorije 1932. godine. Upravo po njoj ovaj deo Beograda dobija ime i prepoznatljivost. Do tada su postojala okolna naselja poput Mirijeva, Mokrog Luga i trase nekadašnjeg Carigradskog druma, ali Zvezdara kao celina nije postojala.
U prošlosti, ovo područje bilo je poznato po baštama i vinogradima, koje su Turci nazivali Ekmekluk. Tokom ratova između Austrije i Turske, ovaj prostor je bio strateški važan, pa se tu nalazio i čuveni Laudonov šanac, veliki odbrambeni rov iz 18. veka.
Prekretnica dolazi sa izgradnjom opservatorije. Slike iz tog perioda jasno pokazuju, oko nje je bila potpuna golet. Tada počinje plansko pošumljavanje, sa ciljem da se Beograd zaštiti od košave. Vremenom, Zvezdara postaje jedno od „pluća grada“.
Danas šuma zauzima više od 80 hektara i predstavlja pravo prirodno bogatstvo. Na ovom prostoru raste 136 biljnih vrsta, među kojima su i retke i zaštićene. Zvezdarska šuma je dom brojnim životinjama, uključujući daždevnjake, guštere i zmije, kao i čak 48 vrsta ptica.
Od gole uzvisine do zelene oaze, Zvezdara je primer kako se grad menja, ali i kako priroda postaje njegov neizostavni deo.
kaldrma.rs
